ตอนที่ 1005 ปูนที่นั่งสอบเชลย, บดขยี้ด้วยข้อมูล

"เจ้าชื่ออาหมู่เอ่อร์รึ?"

ขณะที่อาหมู่เอ่อร์กำลังหมอบราบอยู่บนพื้นพลางคิดฟุ้งซ่าน เสียงอันราบเรียบของจ้าวเหิงก็ดังขึ้นเหนือศีรษะ

"ใช่ขอรับ! ใช่ขอรับ! ขุนพลผู้มีความผิดอาหมู่เอ่อร์ ขอกราบกราน... ขอกราบกรานใต้เท้าท่านนี้!" อาหมู่เอ่อร์สะดุ้งเฮือก รีบโขกศีรษะลงกับพื้นดังปังๆ น้ำเสียงแฝงการประจบสอพลออย่างไม่ปิดบัง

จ้าวเหิงนั่งอยู่บนเก้าอี้ ทอดสายตามองก้อนเนื้อกลมก้อนนี้จากมุมสูง นิ้วมือเคาะลงบนแผนที่หนังสัตว์บนโต๊ะเบาๆ "เงยหน้าขึ้น แผนที่แผ่นนี้เป็นของเจ้ารึ?"

อาหมู่เอ่อร์ค่อยๆ ยกลำตัวท่อนบนขึ้นอย่างระมัดระวัง แต่เข่ายังคงคุกแนบสนิทกับพื้น ไม่กล้าลุกขึ้นยืนแม้แต่น้อย เขามองไปยังโต๊ะแล้วรีบพยักหน้ารัวเป็นไก่จิกข้าว "เรียนใต้เท้า เป็นของข้าน้อยขอรับ นี่เป็นของที่ผู้อาวุโสในตระกูลมอบให้ข้าน้อยตอนออกจากนครหลวง... อ๊ะ ไม่ใช่สิ ออกจากราชสำนักเพื่อมารับตำแหน่งที่ด่านเยี่ยนอวิ๋นขอรับ"