ตอนที่ 1022 ลองยาด้วยตน ล่วงรู้สูตรลับ

กลิ่นหอมจาง ๆ ของไม้จันทน์ลอยลอดผ่านซอกประตูเข้ามา ปรากฏร่างนักพรตชราสวมชุดนักพรตลายแปดทิศสีครามเข้ม บนศีรษะสวมหมวกหุนหยวน ก้าวเดินอย่างมั่นคงเชื่องช้า ข้ามธรณีประตูเข้ามาด้านใน

นักพรตชราผู้นี้อายุราวห้าสิบกว่าปี รูปร่างสูงโปร่ง ผิวหน้าแดงเปล่งปลั่งประดุจทารก เครายาวแซมขาวใต้คางทิ้งตัวยาวลงมาถึงหน้าอก มือซ้ายไพล่หลัง มือขวาถือแส้จามรีขนม้าสีขาวผ่องพาดไว้บนข้อพับแขนซ้าย ยามเยื้องย่างชายเสื้อพลิ้วไหว สีหน้าสงบนิ่งเป็นธรรมชาติ ดวงตาที่หรี่ลงครึ่งหนึ่งกวาดมองเซี่ยงเทียนเซียวและสวีเป้าในห้องอย่างไม่สะทกสะท้าน ไร้ซึ่งความหวาดกลัวหรืออึดอัดแม้แต่น้อย ท่วงท่าเปี่ยมด้วยกลิ่นอายเซียน มีมาดของผู้สูงส่งเร้นกายอย่างแท้จริง

เมื่อเห็นท่าทางสง่าผ่าเผยของนักพรตชรา สวีเป้าที่เดิมทีเต็มไปด้วยความหงุดหงิดก็จำต้องหุบปากลง เขากวาดตามองอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้า ในใจลอบคิดว่าเจ้าจมูกโคผู้นี้ดูท่าทางเข้าทีอยู่ไม่น้อย

เฉินเหวินชิงเห็นดังนั้นจึงรีบก้าวออกไปต้อนรับ แล้วประสานมือคารวะด้วยท่าทีนอบน้อมยิ่ง

"ท่านนักพรตเสวียนเจิน ท่านมาถึงเสียที นี่คือผู้เป็นนายแห่งจิงโจวของพวกเรา ท่านอ๋องฉู่ขอรับ"