ตอนที่ 1027 ร่องรอยที่เฮยสุ่ย ลอบเร้นในราตรีกาล

สิ้นเสียงของโฮ่วตัวผอม หลังเนินดินที่เต็มไปด้วยหนามอูฐทางทิศเหนือ จู่ ๆ ก็มีเสียงนกร้องเบา ๆ ดังขึ้นสองครั้ง

โฮ่วตัวผอมขยับหูเล็กน้อย เขารีบลุกขึ้นยืนแล้วป้องมือไว้ที่ปาก ก่อนจะส่งเสียงร้องเลียนแบบนกกลับไปสองครั้งเช่นกัน

เพียงครู่เดียว ม้าเร็วสองตัวก็ควบทะยานออกมาจากเงาของเนินดิน ทหารสอดแนมทั้งสองที่อยู่บนหลังม้าสวมเสื้อหนังสัตว์เปื้อนฝุ่นของพวกเป่ยตี๋ ซึ่งเป็นกลุ่มสายลับที่หวังจิ้นฝึกฝนมาเป็นพิเศษตลอดหนึ่งปีเต็ม เมื่อทั้งสองมาถึงเบื้องหน้าก็กระโดดลงจากหลังม้าอย่างคล่องแคล่ว แล้วรีบวิ่งไปคุกเข่าลงที่ใต้คันดิน

สายลับทั้งสองหอบหายใจถี่ ใบหน้าเต็มไปด้วยฝุ่นทรายที่พัดกระหน่ำ แต่ดวงตาทั้งสองข้างกลับเปล่งประกายอย่างน่าเกรงขาม

"เรียนท่านหัวหน้ารอง ท่านแม่ทัพหลิว! พบร่องรอยแล้วขอรับ!"