ตอนที่ 1031 ราษฎรตกค้างเยี่ยนอวิ๋น หลั่งเลือดทุกถ้อยคำ

ความเงียบงันปานป่าช้าดำเนินอยู่นานถึงสองสามชั่วลมหายใจ

หน้าสุดของฝูงชน ชายวัยกลางคนแขนด้วนข้างหนึ่งพลันส่งเสียงร้องไห้โหยหวนจนเสียงแปร่งแหบแห้งขึ้นมา

"ภาษาต้าอวี๋! พวกเขาพูดภาษาต้าอวี๋ของพวกเรา!"

"คนต้าอวี๋! เป็นคนต้าอวี๋จริงๆ! ไม่ใช่โจรขี่ม้า ทหารหลวงต้าอวี๋ของพวกเราบุกมาช่วยแล้ว!"

"สวรรค์มีตาแล้ว! ทหารทางการฆ่าพวกคนเถื่อนเผ่าเฮยสุ่ยตายหมดแล้ว! พวกเขามาช่วยพวกเรา!"