ตอนที่ 1035 หนี้เลือดต้องชำระด้วยเลือด เด็กหนุ่มอาสาศึก

บรรดาคนแก่และผู้หญิงของเผ่าเป่ยตี๋หลายคนหิวจนท้องกิ่วติดหลัง แผ่นท้องส่งเสียงร้องโครกครากออกมาไม่หยุดหย่อน ในลำคอหลั่งน้ำย่อยเปรี้ยวๆ ออกมาอย่างบ้าคลั่ง แต่ละคนต่างพากันกลืนน้ำลายลงคออย่างสุดกำลัง เด็กน้อยเผ่าเป่ยตี๋อายุไม่กี่ขวบไม่กี่คนทนกลิ่นหอมยั่วน้ำลายไม่ไหว อ้าปากหมายจะร้องไห้ขอเนื้อกิน ผู้เป็นแม่ที่อยู่ข้างๆ ตกใจจนวิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง รีบยื่นมือไปปิดปากลูกของตนไว้อย่างแน่นหนา แม้แต่ลมหายใจก็ไม่กล้าผ่อนออกมาแรงๆ

ไม่มีใครกล้าตะโกนว่าหิว และยิ่งไม่มีใครกล้าเอ่ยปากร้องขอ

พวกนางมองไปยังทาสชาวต้าอวี๋ที่อยู่ไม่ไกล ซึ่งกำลังกินเนื้อกันอย่างเอร็ดอร่อย คนเหล่านี้ก่อนหน้าเมื่อวานยังถูกพวกนางใช้แส้ฟาดฟันอย่างนึกสนุก และมีสภาพไม่ต่างไปจากสุนัข พอหันไปมองรอบข้างที่เต็มไปด้วยเหล่าทหารม้าชุดเกราะดำผู้แบกกล่องเหล็กนิลไว้บนหลังและแผ่ไอสังหารออกมาอย่างเข้มข้น ในสายตาของพวกนางก็เหลือเพียงความหวาดกลัวที่ฝังลึกลงไปถึงกระดูก

เมื่อสิบเอ็ดปีก่อน ตอนที่พวกผู้ชายและลูกชายของพวกนางควบม้าบุกเข้าด่านเยี่ยนอวิ๋น แย่งชิงเสบียงของชาวต้าอวี๋ ฆ่าฟันผู้ชายชาวต้าอวี๋ แล้วต้อนผู้หญิงกับเด็กชาวต้าอวี๋ราวกับแกะสองขาให้กลับไปที่ทุ่งหญ้า พวกนางเคยคิดหรือไม่ว่าจะต้องมาเจอกับวันนี้?

หนี้เลือดที่ชนเผ่าของตนก่อไว้ในวันนั้น มาถึงวันนี้ ผลกรรมในที่สุดก็ตกถึงตัวพวกนางเองแล้ว