ตอนที่ 1038 เพลิงผลาญค่ายร้าง, ถามแผนโก่วเอ๋อร์

ต้านไถหมิงอวี่นั่งอยู่บนหลังม้า มองดูพี่น้องร่วมชาติเหล่านี้ที่กลับมายืดอกยืนหยัดได้อีกครั้ง ในใจพลันรู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบาย

ก็นั่นสิ หากวัวแกะกว่าสองหมื่นตัวนี้ต้องพึ่งเพียงทหารม้าหนึ่งร้อยนายกับสตรีและเด็กเป่ยตี๋ที่ไม่เต็มใจสองพันคนคอยต้อน ตลอดทางนี้คงเตลิดหนีหายไปไม่รู้เท่าไร บัดนี้มีชาวบ้านกว่าสองร้อยคนผู้คุ้นเคยกับนิสัยของพวกสัตว์คอยช่วยจับตาดู ก็ประหยัดแรงไปได้มากโข

เขาไสม้าเดินไปข้างหน้าสองก้าว กำชับนายร้อยเฒ่าที่รับหน้าที่นำขบวนกลับด่านว่า "เหล่าเฉิน ทางมุ่งหน้าลงใต้สายนี้แม้ไม่มีเผ่าใหญ่อะไรแล้ว แต่พวกเจ้าพาสัตว์และผู้คนมากมายขนาดนี้ไปด้วย ย่อมเดินทัพเร็วไม่ได้แน่ เอากล้องส่องทางไกลที่ท่านอาจารย์มอบให้พวกเจ้าเก็บไว้ให้ดี ส่องดูรอบทิศทุกครึ่งชั่วยาม หากบังเอิญเจอกองลาดตระเวนเร่ร่อนของพวกเป่ยตี๋เข้าจริงๆ อย่าได้พัวพันศึกเด็ดขาด ใช้ระเบิดมือสร้างเสียงข่มขวัญให้เอิกเกริกเข้าไว้ ไล่พวกมันหนีไปได้ก็พอ!"

นายร้อยที่ชื่อเหล่าเฉินเป็นทหารรักษาชายแดนรุ่นเก่าวัยสี่สิบกว่าปี ได้ยินเช่นนั้นก็ประสานหมัดอย่างหนักแน่น "ท่านหัวหน้ารองวางใจได้ขอรับ! ต่อให้ข้าน้อยต้องสละชีวิตแก่ๆ นี้ ก็จะพาพี่น้องชาวบ้านและปศุสัตว์ฝูงนี้ไปส่งถึงมือท่านหัวหน้าใหญ่อย่างปลอดภัยให้ได้!"

"ดี! แล้วก็ผู้เฒ่าจาง" ต้านไถหมิงอวี่หันไปมองผู้เฒ่าจางที่ถูกพยุงขึ้นหลังม้า "ระหว่างทางคงต้องลำบากท่านแล้ว พอถึงด่านเยี่ยนอวิ๋น ก็นำของแทนใจของข้าไปหาพี่ใหญ่ต้านไถหมิงเลี่ยของข้าได้โดยตรง เขาจะจัดการดูแลทุกคนให้อย่างเรียบร้อย!"