บทที่ 193 ค้อนกลพลังคน หัวใจของยอดช่าง

“ไม่มีน้ำ ก็ใช้คนสิ!”

วิธีการแก้ปัญหาที่เรียบง่ายและตรงไปตรงมาของจ้าวเหิง ทำเอาทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ตะลึงงันไปอีกครั้ง พวกเขาคิดตามความคิดของจ้าวเหิง แล้วก็เข้าใจได้ในทันที หัวใจสำคัญของค้อนกลพลังน้ำ อยู่ที่ “การหมุน” กระแสน้ำสามารถให้พลังงานในการหมุนได้ แรงคนก็ย่อมทำได้เช่นกัน!

แม้ว่าการใช้แรงคนจะเหนื่อย และต้องมีการผลัดเปลี่ยนเวร แต่เมื่อเทียบกับการที่คนคนเดียวต้องเหวี่ยงค้อนหนักหลายสิบชั่งทุบลงไปทีละครั้งๆ แล้ว การให้คนสี่ห้าคนร่วมแรงกันหมุนเครื่องจักรขนาดใหญ่ ประสิทธิภาพและพละกำลัง ย่อมสูงกว่านับไม่ถ้วนเท่าตัว!

“จริงด้วย! ทำไมข้าถึงคิดไม่ได้นะ!” จางแขนเหล็กตบหน้าขาตัวเองด้วยความเจ็บใจ “ท่านอาจารย์จ้าว สมองของท่านทำด้วยอะไรกันแน่ขอรับ!”

“ช่างไม้โจว!” จ้าวเหิงไม่สนใจคำเยินยอของจางแขนเหล็ก หันไปมองโจวโหย่วจื้อ สีหน้าเคร่งขรึม “ของสิ่งนี้ เจ้าทำออกมาได้หรือไม่”