บทที่ 206 นายอำเภอเพียงผู้เดียว กล้าบุกประตูเขา

จ้าวเหิงหันไปมองโจวโหย่วเถียนและจางแขนเหล็ก “ส่วนคนอื่นๆ ปรับปรุงแม่พิมพ์ต่อไป แต่ไม่ต้องเน้นที่ความหนาหนัก ให้เปลี่ยนไปผลิตแผ่นเกราะขนาดเล็กและบางกว่าแทน ใช้วิธี ‘เกราะเกล็ด’ ที่ข้าเคยพูดไปก่อนหน้านี้ ใช้เชือกหนังร้อยแผ่นเกราะเข้าด้วยกัน เน้นป้องกันจุดตายอย่างหน้าอกและแผ่นหลัง เกราะแบบนี้ น้ำหนักเบา พลังป้องกันอาจไม่เท่าเกราะหน้าอกชิ้นเดียว แต่ก็เพียงพอที่จะป้องกันลูกธนูที่ยิงพลาดมาโดนหรือการฟันของดาบทั่วไปได้ แถมต้นทุนยังต่ำกว่า ผลิตได้เร็วกว่า!”

เขาหยุดไปครู่หนึ่ง เน้นเสียงหนักขึ้น “แต่นี่ยังไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุด!” สายตาของจ้าวเหิงคมกริบดุจมีด “ที่สำคัญที่สุด คือหอกยาว! คือโล่!”

เขาหันไปทางจางแขนเหล็ก “จางแขนเหล็ก ฟังคำสั่ง! ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ภารกิจสำคัญอันดับแรกของโรงงานอาวุธ ไม่ใช่การสร้างดาบกระบี่ และไม่ใช่การสร้างชุดเกราะ แต่คือหอกยาว! ข้าต้องการให้พวกเจ้าใช้เหล็กกล้าที่ดีที่สุด ใช้ความเร็วที่เร็วที่สุด และใช้วิธีการหล่อแบบแม่พิมพ์ทราย ผลิตหัวหอกออกมาในปริมาณมหาศาล! หัวหอกต้องคมกริบ และต้องมีเหลี่ยมมุมสำหรับเจาะเกราะ!”

“โจวโหย่วจื้อ!”

“ข้าน้อยอยู่นี่!”