บทที่ 209 ไม่ขอตายไปพร้อมกับเจ้าโง่

อารมณ์ความรู้สึกเหล่านี้ หมักบ่มอยู่ในใจของลูกสมุนธรรมดาๆ ในค่ายชิงเฟิง จนในที่สุดก็กลายเป็นแรงผลักดันในการฝึกซ้อมที่ไม่อาจต้านทานได้ ใครบ้างไม่อยากเป็นยอดคน ใครบ้างไม่อยากสวมชุดเกราะทมิฬที่น่าเกรงขามชุดนั้น!

ในสนามฝึกซ้อม เหล่าชายฉกรรจ์ที่ไม่ผ่านการคัดเลือก ต่างฝึกซ้อมอย่างสุดชีวิตยิ่งกว่าครั้งไหนๆ เสียงตะโกนกึกก้องฟ้าดิน เหงื่อไหลโซมกายจนเปียกชุ่มพื้นดินใต้เท้า

ถานไถหมิงอวี่ยืนอยู่หน้าแถว มองดูกองทัพที่เป็นรูปเป็นร่างซึ่งเขาสร้างขึ้นมากับมือ ในอกพลุ่งพล่านไปด้วยกระแสความร้อน เขาราวกับมองเห็นภาพตนเองนำทัพเกราะทมิฬที่เคลื่อนไหวราวกระแสน้ำเหล็กไหล พุ่งชนค่ายหม่าเตาจนพังพินาศ เหยียบย่ำอุปสรรคทั้งมวลที่ขวางหน้าให้ราบคาบ

บนเวทีสูง จ้าวเหิงและถานไถหมิงเลี่ยยืนเคียงบ่าเคียงไหล่ มองดูทุกสิ่งในสนามฝึกซ้อมอย่างเงียบๆ ถานไถหมิงเลี่ยดูด้วยความรู้สึกฮึกเหิมใจเต้นแรง แต่จ้าวเหิงกลับยิ้มบางๆ สายตาทอดมองไปยังสถานที่ที่ไกลออกไป เครื่องจักรสงครามที่ชื่อว่าค่ายชิงเฟิง ได้เริ่มเดินเครื่องเสียงดังกระหึ่มแล้ว และเป้าหมายแรกของมัน ในขณะนี้กำลังทำอะไรอยู่

...