บทที่ 404 ธงหมาป่าย้อมเลือด สู้ตายจนตรอก

เกาเสี่ยนรู้ดีว่า ตนเองคงยืนหยัดต่อไปได้อีกไม่นาน

เขารวบรวมเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้าย ทุ่มดาบยาวในมือออกไปสุดแรงเกิด ตัวดาบหมุนคว้างกลางอากาศ พุ่งเข้าปักอกทหารม้าเป่ยตี๋นายหนึ่งอย่างจัง ด้วยความคับแค้นและความไม่ยินยอมพร้อมใจทั้งหมดที่มี

ทหารเป่ยตี๋ผู้นั้นร้องโหยหวน ร่วงหล่นจากหลังม้าด้วยแรงกระแทกมหาศาล เกาเสี่ยนเองก็หมดแรง ขาอ่อนยวบ ล้มลงกระแทกพื้นอย่างแรง สัมผัสได้ว่าพลังชีวิตกำลังไหลออกไปอย่างรวดเร็ว ดินเย็นเฉียบแนบชิดใบหน้า

เขามองดูท้องฟ้า ฟองเลือดไหลซึมจากมุมปาก ทัศนวิสัยเริ่มพร่ามัว เขาค่อยๆ ปิดเปลือกตาลง ภาพภรรยาและลูกชายปรากฏขึ้นในห้วงความคิด เขาไม่เคยคิดเลยว่าจะต้องมาตายในสภาพเช่นนี้ แต่อย่างน้อย เขาก็ตายได้อย่างสมศักดิ์ศรี

บนหอสังเกตการณ์ จ้าวเหิงมองเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด การตายของเกาเสี่ยนอยู่ในความคาดหมายของเขา สีหน้าของจ้าวเหิงเรียบเฉย ไร้ระลอกอารมณ์ดั่งบ่อน้ำลึกไร้ก้น