บทที่ 403 เดิมพันด้วยชีวิต ขุนพลกบฏสิ้นชื่อ

ร่างกายของเกาเสี่ยนสั่นเทาอย่างไม่อาจควบคุม ความหนาวเหน็บจับขั้วหัวใจพุ่งจากฝ่าเท้าขึ้นสู่สมอง เลือดในกายราวกับถูกแช่แข็ง เขาไม่กล้าคิดต่อแล้ว ภาพการสังหารหมู่ชาวเป่ยตี๋นอกเมือง เปรียบเสมือนมีดแหลมคมที่เสียบทะลุเข้าสู่ความหวาดกลัวที่ลึกที่สุดในจิตใจเขา

จ้าวเหิงเก็บอาการของเกาเสี่ยนไว้ในสายตาทั้งหมด ใบหน้าที่ซีดเผือดราวกับกระดาษ และแววตาที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวังและความกลัวนั้น ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกสงสารแม้แต่น้อย สำหรับจ้าวเหิงแล้ว คนทรยศที่ยอมขายชาติขายพี่น้องเพื่อลาภยศสรรเสริญเช่นนี้ ต่อให้ถูกแล่เนื้อเถือหนังทั้งเป็นก็ยังถือว่าน้อยไป

เขาไม่สนใจอาการสั่นเทาอย่างรุนแรงของเกาเสี่ยน เพียงแต่หันไปสั่งเสี่ยวอู๋ที่อยู่ข้างกายด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"ไปหาชุดเกราะทหารชายแดนของพวกเรามาให้เขาสักชุด"

เสี่ยวอู๋รับคำสั่ง หันหลังวิ่งไปยังกระโจมชั่วคราวบนกำแพงเมือง ครู่ต่อมา เขาก็กลับมาพร้อมชุดเกราะเก่าของทหารชายแดน แล้วยื่นให้เกาเสี่ยน