บทที่ 410 ชัยชนะสะท้านฟ้า เกียรติภูมิสะเทือนแปดทิศ

นั่นคือกุ่ยนูเอ๋อร์เชียวนะ! คือ "นักฆ่า" ผู้โลดแล่นทั่วทุ่งหญ้าโดยไม่เคยพ่ายแพ้! นั่นคือกองทหารม้าเหล็กเจนศึกสองหมื่นนาย ที่สามารถบดขยี้เมืองป้อมปราการใดๆ ก็ได้ในแดนเหนือของต้าอวี๋ให้ราบเป็นหน้ากลอง!

แต่ตอนนี้... จบสิ้นแล้ว

ทุกอย่างจบสิ้นลงแล้ว

ความหวังลมๆ แล้งๆ สุดท้ายในใจของจางเฉิงเย่ ถูกเสียงกัมปนาทของ "สายฟ้าฟาด" ที่ฉีกกระชากท้องฟ้า ระเบิดจนกลายเป็นผุยผง

เขาหลงคิดว่า เสือร้ายผู้หิวโหยอย่างชาวเป่ยตี๋ จะสามารถฉีกกระชากเกิ่งคุนและกลุ่มกบฏค่ายชิงเฟิงที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงให้เป็นชิ้นๆ รอให้เป่ยตี๋ปล้นชิงจนหนำใจแล้วถอยทัพไป เขาค่อยยกพลมา "กอบกู้" อวิ๋นโจว ก็จะสามารถพลิกสถานการณ์ กลายเป็นวีรบุรุษผู้ปราบกบฏและนำความสงบสุขมาสู่บ้านเมืองได้ทันที