บทที่ 423 ชักศึกเข้าบ้าน สังเวยชีวิตประชา

จางเฉิงเย่หันขวับ กระชากคอเสื้อจางหู่อย่างแรง ลากเขาไปที่ริมหน้าต่าง

ใบหน้าของเขาในยามนี้ แดงก่ำผิดปกติ สีหน้าที่เคยซีดเซียวแปรเปลี่ยนเป็นบิดเบี้ยวและตื่นเต้น ราวกับคนเพิ่งเสพยาหลอนประสาทมาหมาดๆ

"เจ้าดูข้างนอกนั่น!"

จางเฉิงเย่ชี้นิ้วออกไปนอกหน้าต่าง มองลงไปยังตัวอำเภออันหยวน เสียงของเขาแหลมสูงจนแสบแก้วหูเพราะความตื่นเต้นเกินขีดจำกัด

"คนทั้งเมืองนั่น... ไม่ใช่เบี้ยต่อรองชั้นดีที่วางกองอยู่ตรงหน้าหรือไง?"