บทที่ 425 เพลิงแค้นเต็มอก ลอบหนีออกจากเมือง

ที่แท้ข่าวลือก็เป็นจริง

ที่แท้ประตูเมืองด่านหูเหลา ก็ถูกคนกันเองเปิดให้ข้าศึกจริงๆ

ที่แท้พี่น้องที่ตายอยู่หน้าด่าน ไม่ได้ตายด้วยน้ำมือศัตรู แต่ถูกแม่ทัพตัวเองขายกิน!

ความโกรธแค้นชนิดที่ไม่เคยมีมาก่อนลุกโชนขึ้นในอกของหวังจิ้นราวกับกองไฟ เขาหวนนึกถึงแม่ทัพเฒ่าที่เสียชีวิตที่ด่านเยี่ยนอวิ๋น นึกถึงเพื่อนร่วมรบที่ถูกชาวเป่ยตี๋บั่นคอ

"ศึกนี้... สู้ต่อไม่ได้แล้ว" หวังจิ้นพึมพำกับตัวเอง