บทที่ 450 ฆ่าคนต้องทำลายจิตวิญญาณ ความชอบธรรมต้องมาก่อน

ฝีเท้าของจ้าวเหิงไม่ได้หยุดลง เขาก้าวเดินไปยังทิศทางของจวนเจ้าเมืองอย่างไม่ช้าไม่เร็ว

ร้านรวงสองข้างทางเริ่มกลับมาเปิดทำการ แม้จะยังห่างไกลจากคำว่ารุ่งเรือง แต่ก็ทำให้เมืองแห่งนี้เริ่มมีสัญญาณแห่งชีวิตชีวาฟื้นคืนกลับมาบ้างแล้ว

"เสี่ยวอู๋" น้ำเสียงของจ้าวเหิงราบเรียบ ราวกับชวนคุยเรื่องสัพเพเหระ "ฆ่าเขา ยากไหม?"

"ไม่ยากขอรับ!" เสี่ยวอู๋ตอบอย่างหนักแน่น "ท่านกุนซือสั่งคำเดียว คืนนี้ข้าจะทำให้มันตายอย่างเงียบเชียบ รับรองว่าแม้แต่ยมบาลก็ไม่รู้ว่าเป็นฝีมือใคร!"

"แล้วหลังจากฆ่าเล่า?" จ้าวเหิงถามต่อ