บทที่ 451 ชำระแค้นเก่า คลี่คลายปมใหม่

ครึ่งชั่วยามต่อมา

ถานไถหมิงเลี่ยสวมชุดลำลอง สีหน้าเรียบเฉยดุจน้ำนิ่ง ปรากฏตัวขึ้นภายในคุก

เขาไม่ได้นำองครักษ์ติดตามมาแม้แต่คนเดียว ยืนโดดเดี่ยวอยู่หน้าห้องขังของจางเฉิงเย่

สายตาสองคู่สบกัน คู่หนึ่งแดงก่ำด้วยเส้นเลือด เต็มไปด้วยความอาฆาตและไม่ยินยอมพร้อมใจ อีกคู่หนึ่งเย็นชา ราวกับกำลังมองคนตาย

"เจ้ามาแล้ว" จางเฉิงเย่เอ่ยเสียงแหบพร่า น้ำเสียงอ่านอารมณ์ไม่ออก