บทที่ 452 ใจถวิลกลับรัง วางแผนหวนคืนค่าย

จ้าวเหิงเพิ่งจะยกถ้วยน้ำชาขึ้น ยังไม่ทันได้จิบให้ชุ่มคอ ม่านประตูก็ถูกเลิกขึ้นเสียก่อน

เกิ่งคุนก้าวเท้ายาวๆ เข้ามาในห้อง คิ้วขมวดเป็นปมแน่นจนแทบจะชนกัน แม้แต่ท่าทีคารวะยังดูรีบร้อน

"ท่านกุนซือ"

จ้าวเหิงวางถ้วยชาลง ชี้ไปที่เก้าอี้ตรงข้าม "นั่งสิ มีเรื่องอะไรหรือ?"

เกิ่งคุนไม่นั่ง กลับขยับเข้าไปใกล้อีกก้าว น้ำเสียงร้อนรน "ท่านกุนซือ เชลยศึกเป่ยตี๋สี่พันกว่าคนนั่นเป็นปัญหาใหญ่ขอรับ"