บทที่ 468 มอบหมายงานใหญ่ ผู้บัญชาการกองปืนใหญ่

"นี่มันไม่ยุติธรรมเลยนะขอรับ! ข้าก็ปีนขึ้นมาจากกองซากศพเหมือนกัน ข้าก็อยากออกรบฆ่าศัตรูเหมือนกัน!"

"พี่น้องบนเขาต่างก็พูดกันว่า ติดตามท่านกุนซือมีเนื้อกิน มีศึกใหญ่ให้รบ แล้วข้าล่ะ? ข้าได้แค่ดมกลิ่นเนื้อ ได้แค่ฟังคนอื่นเล่าเรื่องรบราฆ่าฟัน ในใจข้า... ในใจข้ามันอึดอัดจะตายอยู่แล้ว!"

เสิ่นฟู่กุ้ยยิ่งพูดยิ่งใส่อารมณ์ ทุบอกชกตัว หน้าตาเต็มไปด้วยความไม่พอใจ

จ้าวเหิงมองท่าทางน้อยใจปนตื่นเต้นของเขา ตอนแรกก็อึ้งไปนิดหน่อย ก่อนจะหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก

เขาลืมเสิ่นฟู่กุ้ยไปจริงๆ