บทที่ 473 ความรักดุจสายน้ำ ใจผูกพันนายน้อย

ถานไถหมิงอวี่เอนกายลงบนเก้าอี้โยกกลางลานบ้าน ปากเคี้ยวน้ำแข็งกรุบกริบ ร่างกายโยกไหวไปมาอย่างสบายอารมณ์

"พี่เขย ท่านนี่ช่างสรรหาความสุขใส่ตัวจริงๆ" ถานไถหมิงอวี่ถอนหายใจอย่างพึงพอใจ "อากาศหนาวก็มีเตียงอุ่น อากาศร้อนก็ทำน้ำแข็งกินเองได้ ข้าชักจะอิจฉาพี่สาวข้าตะหงิดๆ แล้วสิ"

เขามองจ้าวเหิง สายตาแฝงความอิจฉาปนหยอกเย้า

ถานไถหมิงเยว่ได้ยินคำพูดของน้องชาย แก้มเนียนก็ขึ้นสีระเรื่อ นางทุบไหล่ถานไถหมิงอวี่เบาๆ ทีหนึ่ง แล้วดุว่า "เจ้าพูดจาเหลวไหลอะไร!"

ทว่าในใจนางกลับยอมรับอย่างเงียบๆ สามีของนางดูเหมือนจะนำความเปลี่ยนแปลงมากมายมาสู่ยุคสมัยนี้โดยไม่รู้ตัว