บทที่ 532 ทั่นฮวาด่ากราด ขุนพลแทบคลั่ง

ณ จวนผู้รักษาเมืองอวิ๋นโจว ถานไถหมิงเลี่ยนั่งอ่านจดหมายของจ้าวเหิงอยู่ในโถงใหญ่ คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันจนเป็นปม

ไม่ใช่เพราะเนื้อหาในจดหมายทำให้เขาลำบากใจ ตรงกันข้าม การจัดการของจ้าวเหิงนั้นเขาหาข้อบกพร่องไม่ได้เลย สิ่งที่ทำให้เขาปวดหัวคือเรื่องยุ่งยากทางฝั่งของตนเองต่างหาก

ช่วงนี้พวกเป่ยตี๋ที่ด่านหูเหลาเริ่มไม่สงบเสงี่ยมมากขึ้นทุกที

ไม่ใช่การยกทัพใหญ่ลงใต้ เยลวี่ฉากอไม่มีความกล้าถึงเพียงนั้น แต่เป็นทหารม้ากลุ่มเล็กๆ กลุ่มละสามสิบห้าสิบนาย ที่มักจะวิ่งมาก่อกวนตามหมู่บ้านรอบนอกเมืองอวิ๋นโจวอยู่บ่อยครั้ง หากเจอหมู่บ้านไหนที่หลบลงอุโมงค์ใต้ดินไม่ทัน ก็จะปล้นชิงข้าวของไป

หมู่บ้านที่อยู่ใกล้เมืองอวิ๋นโจว พวกมันก็ไม่เข้าไปในหมู่บ้านเลย ทำเพียงดักปล้นชาวบ้านที่สัญจรไปมาตามข้างทาง หากปล้นไม่ได้ก็แค่มองดูอยู่ไกลๆ แล้วหนีไป หากจะไล่ตาม ทหารม้าเป่ยตี๋ก็วิ่งเร็วกว่าทหารม้าของตน หากไม่ไล่ตาม วันรุ่งขึ้นพวกมันก็มาอีก