บทที่ 549 บทสรุปด่านแกร่ง กลับค่ายตามหาแร่

ค้นหาไปจนกระทั่งดวงอาทิตย์ตกดิน จ้าวเหิงก็ถอนหายใจออกมาด้วยความผิดหวัง

บนภูเขาในละแวกด่านหูเหลาแห่งนี้ เกรงว่าจะไม่มีสายแร่หินปูนอยู่จริงๆ ต่อให้มี ก็คาดว่าคงจะฝังอยู่ลึกมาก ด้วยขีดความสามารถในการขุดเจาะของพวกเขาในยามนี้ ไม่มีทางขุดขึ้นมาได้อย่างแน่นอน

"ช่างเถอะ ไม่หาแล้ว" จ้าวเหิงโยนเศษหินในมือทิ้งลงบนพื้น แล้วปัดฝุ่นบนมือ

"ไปเถอะ กลับเข้าด่านกัน" จ้าวเหิงเรียกเสี่ยวอู๋ให้เดินกลับ

ระหว่างทางลงเขา ในหัวของจ้าวเหิงเอาแต่หวนนึกถึงภาพเหตุการณ์ตอนที่สำรวจหาแร่รอบๆ เขาหนิวเอ๋อร์ซานเมื่อก่อนหน้านี้ เขาจำได้ว่าตอนที่ให้ถานไถหมิงอวี่พาคนไปตระเวนรวบรวมหินรูปร่างแปลกประหลาดต่างๆ มานั้น เหมือนเขาจะเคยเห็นหินปูนก้อนหนึ่งปะปนอยู่ในกองหินไร้ค่าพวกนั้น ตอนนั้นจิตใจของเขาจดจ่ออยู่แต่กับแร่เหล็ก จึงไม่ได้ใส่ใจหินปูนก้อนนั้นนัก และโยนทิ้งไว้ข้างๆ อย่างไม่แยแส