บทที่ 550 รากฐานกำแพงเมือง ความยินดีที่คาดไม่ถึง

จ้าวเหิงวางหินปูนก้อนนั้นลงบนโต๊ะหิน ถอยหลังไปครึ่งก้าว

"เข้ามาดูกันสิ"

ชายฉกรรจ์ห้าคนเดินเข้ามาล้อมวง แต่ละคนชะเง้อคอมองหินสีเทามอซอบนโต๊ะ มีคนหยิบขึ้นมาพลิกดูแล้วก็วางลง มีคนใช้เล็บขูดที่พื้นผิว แล้วถูผงฝุ่นบนนิ้วมือ

"ท่านจ้าว หินก้อนนี้... ดูคุ้นตานัก" ชายฉกรรจ์หน้าดำที่เป็นผู้นำเกาหลังศีรษะ "แต่ตอนนั้นหินที่พวกเราขนกลับมามีอย่างน้อยก็หลายสิบตะกร้า มีทุกรูปแบบ จำไม่ได้จริงๆ ว่าก้อนไหนเป็นก้อนไหนขอรับ"