บทที่ 556 ต้อนราษฎรดั่งฝูงแกะ วางหมากรุกชิงโจว

เว่ยอู๋หยาพิงพนักเก้าอี้ หลับตาลง นิ้วมือเคาะพนักวางแขนเป็นจังหวะ

ผ่านไปเนิ่นนาน

"วิธีนี้... ใช้ได้"

เขาลืมตาขึ้น มองดูเว่ยจื่อฉี น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยความชื่นชมที่หาได้ยากยิ่ง