บทที่ 557 จิตใจคนในกลียุค ฝีเท้าชวนสงสัย

ผู้เฒ่าม่อไม่ได้ไปอาละวาดเรียกร้องความเป็นธรรม เขาพาหลานชายกลับหมู่บ้าน กล้ำกลืนความเคียดแค้นนี้ลงท้องไป กล้ำกลืนมานานถึงหกปีเต็ม

ยามนี้บ้านเมืองระส่ำระสายเพราะไฟสงคราม หมู่บ้านก็อยู่ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ทหารแตกทัพที่มาจากทางใต้ปล้นชิงข้าวของจากชาวบ้านสองสามหลังคาเรือนที่หน้าหมู่บ้านไปจนหมดเกลี้ยง วางเพลิงเผาแล้วก็จากไป ผู้เฒ่าม่อเก็บข้าวฟ่างได้สองสามชั่งในคืนนั้น ก็จูงมือหลานชายออกเดินทางทันที

ไปเมืองชิงโจว

ได้ยินคนเขาพูดกันว่าที่นั่นมีสถานที่ที่เรียกว่าค่ายชิงเฟิง เลี้ยงข้าวด้วย