บทที่ 558 คลื่นใต้น้ำก่อตัว ต่างคนต่างซ่อนเร้นความคิด

ในคืนนั้น เหล่าผู้ลี้ภัยหยุดพักฝีเท้า

บนสนามหญ้า พุ่มไม้ และคันนาสองข้างทางสัญจรหลัก เต็มไปด้วยเงาร่างของคนที่นอนขดตัวอยู่ทุกหนทุกแห่ง บางกลุ่มก็ก่อกองไฟ บางกลุ่มก็ไม่มีแม้แต่กองไฟ ทำได้เพียงกอดเข่าขดตัวเป็นก้อนกลม อาศัยไออุ่นจากร่างกายของกันและกันเพื่อทนข้ามผ่านความหนาวเหน็บในยามค่ำคืน

สองปู่หลานตระกูลม่อเบียดเสียดกันอยู่ใต้ต้นไม้ที่ลำต้นคดงอ บนร่างห่มผ้าห่มบางๆ ที่นำติดตัวมาจากบ้าน ม่อเสี่ยวเป่าหลับสนิทไปแล้ว ที่มุมปากยังมีน้ำลายไหลย้อย ในความฝันไม่รู้ว่ากำลังกินของอร่อยอะไรอยู่

แต่ผู้เฒ่าม่อกลับยังไม่หลับ