บทที่ 564 สังหารเด็ดขาด ชี้แนะราษฎรนับหมื่น

ถานไถหมิงเลี่ยสูดลมหายใจเย็นเยียบ น้ำเสียงถึงกับผิดเพี้ยนไป

"นับหมื่นคนหรือ? จะเอาไปยัดไว้ที่ไหน? ค่ายทหารในด่านก็ยังซ่อมไม่เสร็จ ยามนี้คนที่พักอยู่ก็คือพี่น้องของพวกเราเอง เบียดเสียดกันยัดทะนาน จะปล่อยให้พวกเขาไปนอนกลางถนนก็ไม่ได้นะ?"

สายตาของจ้าวเหิงมองข้ามไหล่ของถานไถหมิงเลี่ย ทอดมองไปยังที่ราบกว้างใหญ่นอกด่านหูเหลา

"ใครบอกว่าจะให้พวกเขาเข้ามาในด่านกันเล่า?" น้ำเสียงของจ้าวเหิงราบเรียบดุจผิวน้ำ "ก็แค่นอกประตูทิศใต้ จัดสรรพื้นที่ให้ผืนหนึ่ง ให้พวกเขาลงมือเอง สร้างเพิงพัก สร้างบ้านเรือน พวกเราจะเตรียมเครื่องมือพื้นฐานที่สุดให้ ขวาน เลื่อย ส่วนไม้ ก็ให้พวกเขาไปตัดเอาเองในภูเขา"