บทที่ 572 สำนักม่อสำแดงฝีมือ สาบานทวงหนี้เลือด

ม่อเจิ้งชิงที่กำลังจะก้าวข้ามธรณีประตูพลันหยุดฝีเท้าลง

เขาหันหน้ากลับมา ความซาบซึ้งบนใบหน้าจางหายไป คิ้วขมวดเข้าหากันแน่น หางตากระตุกอย่างรุนแรง

เขานิ่งเงียบไปสิบลมหายใจเต็มๆ ถึงได้เอ่ยปากขึ้นมาทีละคำว่า

"เรียนใต้เท้า ผู้น้อยม่อเจิ้งชิง"