บทที่ 583 ความวุ่นวายจากเรื่องเข้าใจผิด อาจารย์ในอดีต

จ้าวเหิงไม่ได้เอ่ยสิ่งใด ถานไถหมิงเยว่ที่ยืนอยู่เบื้องหลังจ้าวเหิงมาตลอด เมื่อมองเห็นรูปลักษณ์ของนักพรตอย่างชัดเจน จู่ๆ ทั่วทั้งร่างก็สั่นสะท้านขึ้นมาอย่างรุนแรง

นางราวกับถูกคนร่ายคาถาตรึงร่างเอาไว้ จ้องมองนักพรตเฒ่าที่นอนหมดสภาพราวกับโคลนเหลวบนพื้นเขม็ง ใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบสกปรกและกลิ่นสุรา ชุดนักพรตที่ขาดวิ่นรุ่งริ่ง ปิ่นไม้สีดำขลับเล่มนั้น...

สิ่งเหล่านี้ ราวกับค้อนเหล็กขนาดใหญ่ ที่ทุบกระแทกความทรงจำที่อ่อนโยนที่สุดและไม่อาจแตะต้องได้ที่สุดในก้นบึ้งหัวใจของนางจนแตกสลาย

ความอ่อนโยนและเยือกเย็นดั่งขุนเขาไท่ซานถล่มอยู่ตรงหน้าก็ไม่เปลี่ยนสีหน้าตามปกติของถานไถหมิงเยว่ มลายหายไปจนหมดสิ้นในวินาทีนี้ ขอบตาของนางแดงก่ำในพริบตา เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยสีแดงฉาน น้ำตาราวกับไข่มุกที่สายขาด ร่วงหล่นลงมาตามพวงแก้มอันซีดเซียวอย่างบ้าคลั่งโดยไม่อาจควบคุมได้