บทที่ 584 เด็กน้อยหยอกล้อลิง นักพรตหลับสนิท

ภายในห้องพักรับรอง จ้าวเหิงไล่ทุกคนออกไปจนหมด เหลือเพียงตนเองและหมิงเยว่

ถานไถหมิงเยว่ยกอ่างน้ำร้อนจัดเข้ามาใบหนึ่ง นางถลกแขนเสื้อขึ้น ไม่สนใจกลิ่นเหม็นชวนคลื่นเหียนบนร่างของนักพรตเฒ่า นำผ้าขนหนูชุบน้ำบิดจนหมาด จากนั้นก็นั่งลงที่ขอบเตียง ค่อยๆ เช็ดคราบโคลนดำและสิ่งสกปรกบนใบหน้าของนักพรตเฒ่าอย่างอ่อนโยนทีละนิด

จ้าวเหิงยืนอยู่ด้านข้าง มองดูภรรยาของตนอย่างเงียบๆ

เขาสามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจนว่า ถานไถหมิงเยว่ในยามนี้ สายใยที่ตึงเครียดมาเป็นเวลานานเพื่อการแก้แค้นบนร่างของนาง ดูเหมือนจะผ่อนคลายลงชั่วคราวในวินาทีนี้ นางราวกับเด็กที่ระหกระเหินอยู่ภายนอกและทนรับความน้อยเนื้อต่ำใจมาสารพัด ในที่สุดก็พบผู้หลักผู้ใหญ่ที่สามารถพึ่งพาได้แล้ว