บทที่ 585 สิบปีหลังผ่านพ้นเคราะห์กรรม ศิษย์อาจารย์พานพบอีกครา

ในขณะนั้นเอง นักพรตซอมซ่อเสวียนจีที่หลับไปหนึ่งวันหนึ่งคืนเต็มๆ เปลือกตาก็กระตุกอย่างแรง ลืมตาขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย!

เพิ่งจะสร่างเมา ในหัวของเสวียนจียังคงมึนงงราวกับมีก้อนแป้งเปียก ทันทีที่ลืมตาขึ้น เขาก็สบเข้ากับใบหน้าจิ้มลิ้มไร้เดียงสาที่กำลังฉีกยิ้มกว้างอยู่ใกล้แค่เอื้อม เสวียนจีอึ้งไปเล็กน้อย มุมปากก็ยกขึ้นตามสัญชาตญาณ เตรียมจะส่งยิ้มตอบ

ทว่าหางตาของเขากลับเหลือบไปเห็นว่าเหนือใบหน้าเล็กๆ อันน่ารักนี้ มีสัตว์ประหลาดตัวหนึ่งกำลังแยกเขี้ยวเบิกตา กางกรงเล็บ ขนลุกชันเกาะอยู่! สัตว์ประหลาดตัวนั้นกำลังแสยะยิ้มให้เขา เผยให้เห็นฟันซี่เล็กๆ อันแหลมคม ในลำคอส่งเสียงร้อง "กั่กๆ" อย่างประหลาด

"อู๋เลี่ยงเทียนจุน! ปีศาจตนใดกัน!"