บทที่ 586 ศิษย์อาจารย์พบพาน ข้อสงสัยผุดขึ้นมากมาย

ถานไถหมิงเยว่เปลี่ยนจากร้องไห้เป็นหัวเราะ หันไปมองจ้าวเหิง ในแววตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและความภาคภูมิใจอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

นางกวักมือเรียกจ้าวเหิง

จ้าวเหิงวางกั่วกั่วลง ก้าวยาวๆ เข้าไปหา ประสานมือทำความเคารพอย่างนอบน้อมในฐานะผู้น้อย

"ผู้น้อยจ้าวเหิง คารวะผู้อาวุโสขอรับ"