บทที่ 594 ปรมาจารย์ถ่ายทอดวิชาดาบ สกัดนกพิราบสะท้านขวัญ

จ้าวเหิงจ้องมองเท้าทั้งสองข้างของนักพรตเฒ่าเขม็ง ม่านตาหดเกร็งลงเล็กน้อย เขาสังเกตเห็นรายละเอียดจุดหนึ่ง—นักพรตเฒ่าร่ายรำเพลงดาบจนจบชุด ตำแหน่งของเท้าทั้งสองข้างแทบจะไม่มีการเคลื่อนไหวขนานใหญ่เลย พละกำลังทั้งหมดล้วนอาศัยการบิดหมุนของเอวหน้าท้องและกระดูกสันหลังจนสำเร็จลุล่วง

นี่มันไม่ใช่ระบบส่งผ่านแรงทางกลศาสตร์ที่สมบูรณ์แบบหรอกหรือ?

"รับนะ!"

ข้อมือของนักพรตเฒ่าสะบัดเบาๆ ดาบเหิงเตาหลุดจากมือลอยละลิ่วออกไป จ้าวเหิงยื่นมือออกไปคว้ารับไว้ได้อย่างมั่นคง