บทที่ 602 บังคับพ่วงขายเกลือพิษ ซ่อนเร้นโอกาสการค้า

เมื่อออกจากโรงงาน พวกพ่อค้าชาวหูก็วุ่นอยู่กับการขนน้ำตาลทรายขาวทีละโถและเหล้ารัมทีละขวดขึ้นรถม้า อาหลี่มู่จ้องมองลูกจ้างจัดเรียงสินค้าขึ้นรถด้วยตนเอง เกรงว่าจะเกิดการกระทบกระทั่งจนน้ำตาลหายไปสักเกล็ด พ่อค้าชาวหูหนวดเคราครึ้มคนนั้นยิ่งทำตัวเกินจริงไปใหญ่ มือหนึ่งประคองไหสุรา อีกมือหนึ่งพัดโบกกลิ่นให้โชยมาที่จมูก หลับตาสูดดมเข้าปอดลึกๆ สีหน้าบนใบหน้าราวกับถูกรางวัลใหญ่ก็ไม่ปาน

หูหย่งฝูไม่ได้ตามไปขนสินค้าด้วย

เขาทำอิดออดรั้งท้ายขบวน อาศัยจังหวะที่พวกพ่อค้าชาวหูไม่ทันระวัง แอบดึงแขนเสื้อของจ้าวเหิง แล้วขยับไปด้านข้างสองก้าว

"ท่านจ้าว ขอคุยด้วยสักประเดี๋ยวเถิดขอรับ" หูหย่งฝูมีเหงื่อเย็นเต็มหน้าผาก แววตาหลบเลี่ยง