บทที่ 601 ทองคำมัดจำสัญญาน้ำตาล มอบสุราแถมให้พ่อค้าชาวหู

ไม่นานนัก องครักษ์ชาวซีอวี้รูปร่างกำยำหลายคนก็ยกหีบไม้ใบใหญ่สามใบออกมาจากช่องลับใต้พื้นรถม้าอย่างยากลำบาก หีบไม้วางลงบนพื้นกระเบื้องชิงสือเสียงดังกังวานทึบ ทำเอาถ้วยชาบนโต๊ะถึงกับสั่นสะเทือนตามไปด้วย

ในวินาทีที่ฝาหีบถูกเปิดออก แสงสีทองก็สาดส่องไปทั่วทั้งห้อง

ทองแท่งที่จัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย แต่ละแท่งมีความยาวเท่ากับท่อนแขนของชายฉกรรจ์ บนพื้นผิวมีตราประทับตัวอักษรซีอวี้หล่อติดไว้ ดูจากเนื้อทองแล้ว มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นของแข็งที่หล่อออกมาจากเหมืองทองคำในซีอวี้โดยตรง

"ท่านจ้าว" หูหย่งฝูปาดเหงื่อ หัวเราะขมขื่นพลางถูมือไปมา "ของมีค่าก้นหีบที่พวกเราพกติดตัวมา ผนวกกับเงินสดที่บัญชีหอการค้าพอจะดึงมาได้ ทั้งหมดอยู่ที่นี่แล้วขอรับ ทองคำห้าพันตำลึง ไม่ขาดแม้แต่แท่งเดียวขอรับ"