บทที่ 608 เกลือทิ้งเปลี่ยนเป็นหิมะ โอกาสทองปรากฏ

เสิ่นจือเวยยื่นนิ้วมือเคาะลงบนโต๊ะหินสองครั้ง ราวกับกำลังเน้นย้ำจุดสำคัญให้จ้าวเหิง

"เทคนิคการผลิตเกลือของราชวงศ์ต้าอวี๋ พี่จ้าวน่าจะพอรับรู้อยู่บ้าง เกลือหลวงชั้นเลิศจะถูกเคี่ยวโดยครัวเรือนต้มเกลือในนาเกลือ หลังจากทูตขนส่งเกลือตรวจสอบและประทับตราทางการแล้ว จึงจะสามารถกระจายไปทั่วทุกพื้นที่ได้ ถึงจะเป็นเกลือหลวงเช่นนี้ สีสันก็ยังคงเป็นสีน้ำตาลเหลืองปนเทา รสขมก็กำจัดออกไปได้ไม่หมด"

"ส่วนเกลือทิ้งน่ะหรือ—" เสิ่นจือเวยส่ายหน้า "นั่นไม่ใช่เกลือที่กินได้เลย น้ำเกลือขมที่ต้มด้วยวิธีพื้นบ้านไม่ได้ผ่านการร่อนล้าง ทรายโคลนและน้ำเกลือพิษปะปนอยู่ข้างในทั้งหมด กินน้อยก็ท้องร่วง กินมากก็ถึงตาย สินค้าพรรค์นี้ อย่าว่าแต่นำมาวางขายบนแผงเลย ต่อให้เป็นสุนัขของพวกพ่อค้าเกลือเจียงหนานพวกนั้นก็ยังไม่กินเลย"

เสิ่นว่านหาวที่อยู่ด้านข้างพยักหน้ารัวๆ เอ่ยสมทบ