บทที่ 612 การค้าเกลือและเสบียง ซ่อนเร้นเจตนาร้าย

เสิ่นฟู่กุ้ยวิ่งเข้ามาใกล้ หอบหายใจแฮกๆ สองมือยันเข่าไว้แน่น บนหน้าผากและใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อ เสื้อสั้นผ้าป่านหยาบแนบติดกับพุง

"พลปืนใหญ่... พลปืนใหญ่ฝึกหัดรุ่นที่สาม สามารถบรรจุเข้าประจำการได้แล้วขอรับ!" เสิ่นฟู่กุ้ยยืดตัวตรง กลืนน้ำลายลงคออย่างแรง ปรับลมหายใจให้เป็นปกติ "พลปืนใหญ่หกสิบนาย! ตามคำสั่งของท่าน ยามนี้ในระยะพันก้าว ชี้เป้าไหนก็ยิงโดนเป้านั้นเลยขอรับ!"

จ้าวเหิงคำนวณอยู่ในใจ

เมื่อรวมกับสองรุ่นที่ฝึกฝนออกมาก่อนหน้านี้ ยามนี้ค่ายชิงเฟิงมีพลปืนใหญ่ที่เชี่ยวชาญถึงหนึ่งร้อยแปดสิบนายแล้ว ปืนใหญ่แต่ละกระบอกใช้คนควบคุมสามนาย นี่ก็เพียงพอที่จะรองรับปืนใหญ่ถึงหกสิบกระบอก ผนวกกับพระโพธิสัตว์เหล็กที่กำลังถูกส่งไปยังด่านหูเหลาอย่างต่อเนื่อง รวมไปถึงกระสุนพวงองุ่นที่กำลังจะผลิตเป็นจำนวนมาก กองกำลังโจมตีระยะไกลที่ถูกจัดตั้งขึ้นนี้ ในที่สุดก็เผยให้เห็นเขี้ยวเล็บอันน่าสะพรึงกลัวในยุคอาวุธเย็นนี้อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว