บทที่ 613 ล่องใต้ทลายสถานการณ์ ทหารเดนตายตั้งกฎเกณฑ์

เสิ่นจือเวยมีแววตาสงบนิ่งจนเกือบจะเย็นชา วิเคราะห์ว่า "เกลือทิ้งชั่งละสิบเหวิน ปริมาณหลายแสนชั่ง ผนวกกับเสบียงอาหารอีกหลายแสนสือ เป้าหมายมันใหญ่เกินไป ดินแดนทางน้ำอย่างเจียงหนาน แม่น้ำลำคลองตัดกันไปมา โจรลุ่มน้ำมีมากราวกับขนโค ผนวกกับยามนี้บ้านเมืองวุ่นวาย ขุมกำลังในท้องถิ่นเพื่อระดมทุนจ่ายเบี้ยหวัด ต่างก็หิวโหยดั่งหมาป่าและพยัคฆ์ร้าย พ่อค้าเกลือกำหนดจุดส่งมอบสินค้าที่เจียงหนาน ทันทีที่เรือของพวกเราบรรทุกสินค้าเต็มลำแล่นออกจากท่าเรือ พวกมันก็เพียงแค่ปล่อยข่าวออกไป ดึงดูดโจรลุ่มน้ำหรือทหารของขุมกำลังใดๆ ก็ตามมา ก็สามารถฮุบสินค้าไปหน้าตาเฉยได้แล้ว ถึงเวลานั้นทั้งเสบียงและเกลือก็สูญเปล่า เงินก้อนโตที่พวกเรานำไปทั้งลำเรือ ก็จะกลายเป็นของในกระเป๋าพวกมันทั้งหมด"

การวิเคราะห์นี้แทงทะลุตรงจุด เปิดโปงความคิดอันชั่วร้ายของพวกพ่อค้าเกลือโดยตรง

เสิ่นว่านหาวที่นิ่งเงียบมาตลอดลุกพรวดขึ้นยืน แผ่นหลังของเขาที่เดิมทีค่อมงอเล็กน้อยเนื่องจากอาการบาดเจ็บสาหัส ในยามนี้กลับยืดตรงแหน่ว กลิ่นอายความห้าวหาญดุจวีรบุรุษของอดีตพ่อค้าอันดับหนึ่งแห่งเจียงหนานที่ไม่ได้เห็นมานาน ระเบิดออกมาจากชายชราผู้ผ่านพ้นเคราะห์กรรมผู้นี้อย่างรุนแรง

"หลานจ้าว การเดินทางไปเจียงหนานรอบนี้ ข้าจะไปเองสักรอบ!"