บทที่ 614 อสนีซ่อนเร้นในหีบลับ หมอกหนาปิดกั้นเส้นทาง

จ้าวเหิงล้วงกระดาษฟางหยาบๆ ที่ถูกพับทบไว้หลายชั้นออกมาจากอกเสื้อ สะบัดข้อมือเบาๆ กระดาษแผ่นนั้นก็กางออก บนนั้นใช้แท่งถ่านวาดแผนที่แคว้นต้าอวี๋อย่างคร่าวๆ พร้อมกับมีวงกลมสีแดงสิบเอ็ดวงทำเครื่องหมายไว้อย่างหนาแน่น

"นี่คือเป้าหมายของพวกเจ้า" จ้าวเหิงชี้ไปที่แผนที่ "เมืองหลวงอวี้จิงสองกลุ่ม เจียงหนานสามกลุ่ม ดินแดนตอนในของจงหยวนสองกลุ่ม จิงโจวหนึ่งกลุ่ม ยงโจวหนึ่งกลุ่ม หลิ่งหนานหนึ่งกลุ่ม แต่ละกลุ่มมีสามถึงห้าคน แยกย้ายกันแฝงตัวเข้าไป"

หวังจิ้นที่ยืนอยู่ด้านข้าง ฟังภารกิจที่จ้าวเหิงมอบหมายแล้ว หัวใจก็เต้นระรัวอย่างควบคุมไม่ได้ เดิมทีเขาคิดว่าที่ท่านกุนซือฝึกฝนคนเหล่านี้ ก็เพื่อสืบความเคลื่อนไหวของพวกเป่ยตี๋นอกด่านหูเหลา หรือไม่ก็สืบข่าวพวกโจรป่ารอบๆ เมืองชิงโจว แต่เขาคิดไม่ถึงเลยว่า ความมักใหญ่ใฝ่สูงของจ้าวเหิงจะกว้างใหญ่ปานกลืนกินฟ้าดิน—เขาต้องการจะกางตาข่ายผืนนี้ ครอบคลุมไปถึงหัวใจและแขนขาของทั่วทั้งราชวงศ์ต้าอวี๋โดยตรง

"ภารกิจของพวกเจ้ามีเพียงอย่างเดียวเท่านั้น" จ้าวเหิงเก็บแผนที่ แววตาคมกริบดุจใบมีด "จงใช้ฐานะของผู้ลี้ภัย ขอทาน กรรมกร หรือพ่อค้าเร่ที่สมจริงที่สุด แฝงตัวเข้าไปในพื้นที่นั้น หยั่งราก ซุ่มซ่อน และเฝ้าสังเกตการณ์"