บทที่ 633 หนึ่งวาจาสะท้านเซียว โจรลุ่มน้ำคือคนของตระกูลเว่ย

เซียวหย่วนซานหยิบกาสุรา เดินไปรินให้เสิ่นว่านหาวจนเต็มจอกก่อน จากนั้นจึงกลับมานั่งที่เดิมและรินให้ตนเองหนึ่งจอก

"เถ้าแก่เสิ่น เรื่องก่อนหน้านี้ เซียวผู้นี้เสียมารยาทแล้ว ท่านมาเยือนถึงถิ่นของข้า ข้าไม่เพียงไม่ต้อนรับขับสู้ด้วยสุราอาหารชั้นดี กลับยังทำหน้าตาบึ้งตึงใส่ หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป ผู้คนคงหัวเราะเยาะว่าเซียวหย่วนซานผู้นี้ไม่รู้จักธรรมเนียม"

"ประมุขเซียวเกรงใจเกินไปแล้ว หากเปลี่ยนเป็นข้า มีศัตรูคู่อาฆาตมาหาถึงหน้าประตู ปฏิกิริยาแรกก็คงต้องตบโต๊ะใส่ก่อนเช่นกัน เรื่องนี้กลับยิ่งแสดงให้เห็นว่าประมุขเซียวเป็นคนตรงไปตรงมา"

เซียวหย่วนซานหัวเราะลั่น

เขาจิบสุราไปหนึ่งคำ ใช้ตะเกียบคีบเนื้อตุ๋นซีอิ๊วชิ้นหนึ่งเข้าปาก เคี้ยวอยู่สองสามที พลางเดาะลิ้นดังจั๊บๆ