บทที่ 634 พรรคเฉาปังใกล้สลาย คหบดีใหญ่เล็งเห็นโอกาส

"เถ้าแก่เสิ่น ในเมื่อท่านมองออกแล้ว ข้าก็ไม่กลัวท่านจะหัวเราะเยาะหรอก" เซียวหย่วนซานส่ายหน้า ชี้มือไปทางนอกประตู "ท่านดูคนหลายพันคนของพรรคเฉาปังข้าสิ ฟังดูน่าเกรงขาม เป็นพรรคใหญ่อันดับหนึ่งบนเส้นทางน้ำเจียงหนาน แต่พูดกันตามตรงแล้ว พวกเราเป็นคนพวกใดกัน? ก็ล้วนเป็นแค่พวกเปื้อนโคลน เป็นพวกยากแค้นที่ต้องพึ่งพาการขายแรงกาย หลั่งเหงื่อไคลเหม็นเปรี้ยวเพื่อหาเลี้ยงชีพบนผืนน้ำแห่งนี้ทั้งนั้น"

เสิ่นว่านหาวเอ่ยแทรกขึ้นมาได้จังหวะ "เส้นทางน้ำไปไม่ได้ แล้วเปลี่ยนไปใช้เส้นทางบกไม่ได้หรือ?"

"ทางบกหรือ?" เซียวหย่วนซานราวกับได้ยินเรื่องตลกขบขันที่ใหญ่โตที่สุดในใต้หล้า หัวเราะออกมาอย่างขมขื่น "เถ้าแก่เสิ่น ท่านไม่รู้จริงๆ หรือว่ายามนี้ใต้หล้าวุ่นวายจนกลายเป็นสภาพบ้าบออันใดไปแล้ว หรือว่ากำลังเอาข้ามาล้อเล่นหาความสำราญกันแน่?"

"ต้นทุนของทางบกสูงเพียงใดขอละไว้ก่อน เอาแค่ช่วงครึ่งปีมานี้ มีที่ใดบ้างที่ไม่มีผู้ลี้ภัยเกลื่อนกลาด โจรภูเขาอาละวาดเหิมเกริม? กำลังคนเพียงหยิบมือของพรรคเฉาปังข้า หากต้องทิ้งการค้าบนผืนน้ำแล้วขึ้นฝั่ง บังคับรถม้าเดินทางบก ข้ากล้าพนันกับท่านเลยว่า ยังไม่ทันพ้นเขตเจียงหนาน ก็คงถูกพวกโจรภูเขาและผู้ลี้ภัยเหล่านั้นรุมแทะจนไม่เหลือแม้แต่เศษกระดูกแล้ว!"

ลมหายใจของเซียวหย่วนซานเริ่มหนักหน่วงขึ้น หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง