บทที่ 663 จัดสรรที่อยู่ให้ผู้ลี้ภัย เฝ้ารักษายอดด่านยามราตรี

ขุนพลเฒ่าหูเหยียนเลี่ยควบม้าพุ่งเข้าไปข้างกายเยลวี่ป๋าตู ม้าศึกพ่นลมหายใจฟืดฟาดอย่างต่อเนื่องด้วยความหวาดกลัว

เขาถึงขั้นไม่สนใจมารยาท คว้าแขนของเยลวี่ป๋าตูเอาไว้ แผดเสียงตะโกนอย่างสุดเสียงว่า "องค์ชายใหญ่! ถอยทัพ! ต้องถอยทัพแล้วขอรับ!"

บนใบหน้าอันกร้านลมกร้านแดดของหูเหยียนเลี่ย เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและสิ้นหวัง

"หากยังพุ่งชาร์จต่อไป ก็คือการส่งนักรบผู้กล้าของพวกเราไปตายเปล่า! ไฟปีศาจบนกำแพงเมืองนั่น ไม่ใช่สิ่งที่กำลังคนจะต่อกรได้เลย!"

เยลวี่ป๋าตูนั่งแข็งทื่ออยู่บนหลังม้า ราวกับรูปสลักหิน