บทที่ 687 ตั้งกฎเกณฑ์คุ้มครองราษฎร เกณฑ์เชลยศึกขุดคลอง

"ชาวบ้านไม่ยอมจำนน จึงไปร้องทุกข์ที่ที่ว่าการอำเภอ นายอำเภอผู้นั้น รับเงินสามร้อยตำลึงจากเศรษฐีจางกลางศาล ตบไม้ตวาดศาลดังปัง ตัดสินให้ที่ดินหลายร้อยหมู่นั้นตกเป็นของเศรษฐีจาง โดยให้เหตุผลว่ามีโฉนดที่ดินเป็นหลักฐาน"

"สิบกว่าครอบครัว หยาดเหงื่อแรงกายตลอดห้าปี เพียงชั่วข้ามคืน ก็กลายเป็นของคนอื่นไปเสียแล้ว"

"ชาวนาเฒ่าที่เป็นแกนนำไปร้องทุกข์ผู้นั้น ไม่ยินยอมพร้อมใจ วิ่งแล่นมาร้องเรียนขอความเป็นธรรมถึงที่ทำการเมืองอวิ๋นโจว แต่ยังไม่ทันได้ก้าวผ่านประตูที่ทำการ ก็ถูกเจ้าหน้าที่รัฐตีจนขาหัก แล้วลากออกไปทิ้งเหมือนสุนัขตายตัวหนึ่ง"

เรื่องราวเล่าจบแล้ว

ภายในกระโจมตกอยู่ในความเงียบกริบ