บทที่ 686 ถกเรื่องแบ่งที่นา คดีเก่าชวนระทึกใจ

จ้าวเหิงหมุนตัวกลับ ม่านกระโจมทิ้งตัวลงเบื้องหลังเขา ปิดกั้นลมหนาวและความอึกทึกครึกโครมภายนอกเอาไว้ สายตาของเขาตกลงบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสับสนและไม่เข้าใจของสวีโยว ก่อนจะเริ่มเอ่ยถามทีละประโยค

"พระโพธิสัตว์เหล็กน่ะร้ายกาจ แต่เหล็กที่ใช้สร้างมัน ใครเป็นคนขุดออกมาจากเหมือง? ใครเป็นคนหลอมมันจนกลายเป็นน้ำเหล็ก? แล้วใครเป็นคนเทหล่อให้เป็นรูปร่างตามแบบแปลนล่ะ?"

"เสบียงอาหารคือรากฐาน แต่เสบียงอาหารใครเป็นคนปลูก? ใครเป็นคนเก็บเกี่ยว นวดข้าว แล้วขนส่งมายังด่านหูเหลาทีละคันรถล่ะ?"

"กำแพงเมืองด่านหูเหลานี้แข็งแกร่ง แต่ช่องโหว่ที่ถูกพังทลายใครเป็นคนอุด? ปูนซีเมนต์ถุงละหลายร้อยชั่งพวกนั้น ใครเป็นคนแบกขึ้นไปบนกำแพงเมืองล่ะ?"

"ใต้เท้าสวี ท่านก็เห็นแล้วว่าพวกเรายึดม้าศึกมาได้สามหมื่นตัว แต่ทหารม้านั้นไม่ใช่ว่าแค่โยนคนขึ้นไปบนหลังม้าแล้วจะออกรบได้เลย คนต้องฝึก ม้าต้องเลี้ยงดู เรื่องพวกนี้ใครเป็นคนทำล่ะ?"