บทที่ 693 เกลือทิ้งแล้วกลายเป็นหิมะ ตกตะลึงกันถ้วนหน้า

หลายวันมานี้ สองพ่อลูกตระกูลเสิ่นจิตใจว้าวุ่นไม่เป็นสุข เกลือทิ้งแล้วห้าแสนชั่งนั่นราวกับก้อนหินที่กดทับอยู่บนหน้าอกอย่างหนักอึ้ง จ้าวเหิงทำงานรัดกุมไร้ช่องโหว่มาตลอด ไม่มีทางทำธุรกิจที่ขาดทุนอย่างแน่นอน แต่เกลือพิษนี่... พวกเขาคิดอย่างไรก็คิดไม่ออกถึงเคล็ดลับในนั้นจริงๆ

เมื่อได้รับข้อความจากเฉินซานหยวน สองพ่อลูกก็ไม่กล้าชักช้า รีบรุดมาทันที

มืดมิดดุจน้ำหมึก ทว่าเรือนที่เพิ่งสร้างใหม่แห่งหนึ่งที่หลังเขากลับสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ เรือนนี้ไม่ใหญ่นัก แต่กำแพงเรือนก่อไว้สูงยิ่งนัก ที่ประตูมีทหารกองทัพเสวียนเจี่ยสองแถวถือหน้าไม้เสินจียืนประจำการอย่างขึงขัง บรรยากาศเคร่งเครียดยิ่งนัก

จ้าวเหิงนำสองพ่อลูกตระกูลเสิ่นและเฉินซานหยวนเดินเข้าไปในเรือน กลิ่นที่ผสมปนเปกันระหว่างควันฟืนและกลิ่นแปลกประหลาดที่บอกไม่ถูกบางอย่างก็ปะทะเข้าหน้า

กลางลานเรือน กระทะเหล็กใบยักษ์หลายใบตั้งเรียงรายเป็นแถว ด้านล่างคือกองไฟที่ลุกโชนอย่างรุนแรง ของเหลวสีเทาดำในกระทะกำลังเดือดปุดๆ และมีไอน้ำสีขาวลอยขึ้นมา