บทที่ 694 เกลือหิมะราคาสูงลิ่ว แผนแยบยลเบิกตลาด

เปลวไฟในลานบ้านสาดส่องลงบนใบหน้าของทุกคน แม้สีหน้าจะแตกต่างกันออกไป ทว่าสิ่งที่อยู่ในแววตากลับเหมือนกัน นั่นคือความปีติยินดีอย่างบ้าคลั่ง

เกลือพิษห้าแสนชั่งนี้ รับซื้อมาในราคาชั่งละสิบอีแปะ ผลึกสีขาวบริสุทธิ์ดุจหิมะที่ปูลาดอยู่บนแผ่นหินนั้น ดูบริสุทธิ์เสียจนไม่น่าเชื่อว่าจะเคี่ยวออกมาจากกองน้ำเกลือพิษสีเทาดำเหล่านั้นได้

เสิ่นว่านหาวนั่งยองๆ อยู่ข้างแผ่นหิน หยิบขึ้นมาหยิบมือหนึ่งส่งเข้าปากอีกครั้ง เคี้ยวๆ แล้วกลืนลงไป

เมื่อเงยหน้าขึ้น บนใบหน้าแก่ชราที่เต็มไปด้วยริ้วรอยนั้นก็เขียนไว้ด้วยคำสองคำอย่างชัดเจนว่า 'คันไม้คันมือ'

"หลานชาย เกลือหิมะนี้เจ้าวางแผนจะขายอย่างไร?" ตอนที่เขาลุกขึ้นยืน หัวเข่าดังกรอบแกรบ เขากลับไม่สนจะนวดคลึง ได้แต่จ้องมองจ้าวเหิงตาไม่กะพริบ