บทที่ 701 โคลนถ่านหินอัดเป็นก้อน ดาวช่วยชีวิตในเหมันต์หนาวเหน็บ

จางแขนเหล็กหยิบแม่พิมพ์ขึ้นมาอันหนึ่ง พลิกดูไปมา บนใบหน้าเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นที่เก็บซ่อนไว้ไม่อยู่ "ท่านจ้าว ของพรรค์นี้ ข้าทำออกมาตามแบบแปลนก็จริง แต่ยิ่งทำก็ยิ่งคันยุบยิบในใจ ตกลงแล้วมันเอาไว้ทำสิ่งใดกันแน่ขอรับ?"

โจวโหย่วเถียนก็ขยับเข้ามาใกล้ เขาจ้องมองแม่พิมพ์นั้น บนใบหน้าก็เต็มไปด้วยความงุนงงเช่นเดียวกัน

ทั้งสองคนสบตากัน

จางแขนเหล็กเป็นคนกล้า จึงกดเสียงต่ำคาดเดาว่า "เจ้าว่า นี่จะเป็นการทำกระสุนแบบใหม่หรือไม่? เจ้าดูกระบอกเหล็กนี่สิ หน้าตาเหมือนลำกล้องปืนใหญ่เลย"

"ไม่ถูก" โจวโหย่วเถียนส่ายหน้าทันที "ทำกระสุนมีเหตุผลที่ต้องผสมดินเหลืองด้วยหรือ? อีกอย่าง แท่งเหล็กพวกนี้เอาไว้ทำอันใด? เอาไว้แทงรูหรือ?"