บทที่ 702 โคลนดำราคาถูก หนทางรอดในพายุหิมะ

โจวโหย่วเถียนก้มหน้า สองมือวางบนหัวเข่า ไหล่สั่นเทิ้ม

จ้าวเหิงพูดจบแล้ว ก็ไม่ได้เอ่ยสิ่งใดต่อ

ใบฮวายร่วงหล่นลงมาสองสามใบ หมุนวนพลิ้วไหวตกลงบนพื้นดินระหว่างพวกเขาทั้งสามคน

เงียบงันไปพักใหญ่ จางแขนเหล็กเป็นคนเปิดปากก่อน น้ำเสียงแหบพร่า ราวกับเหล็กขึ้นสนิมเสียดสีกัน

เขานึกถึงตอนเด็กๆ ที่บ้านนอก มีปีหนึ่งในวันที่ยี่สิบแปดเดือนสิบสอง ที่บ้านไม่มีฟืนแล้ว พ่อของเขาแบกขวานขึ้นเขาไปตัดฟืน ภูเขาลูกนั้นเป็นของเศรษฐีหลี่ที่อยู่ท้ายหมู่บ้านฝั่งตะวันออก พ่อเขารู้ว่าเขาไม่อนุญาตให้ขึ้นไป แต่ก็จนปัญญา ที่บ้านหนาวเกินไป น้ำเพิ่งสาดลงพื้นก็แข็งกลายเป็นเกล็ดน้ำแข็งแล้ว