บทที่ 722 เตาโคลนโปรดสัตว์ อบอุ่นกลางพายุหิมะ

หนึ่งปากว่าสิบปากต่อ สิบปากว่าร้อยปากต่อ

ตอนแรกยังมีคนไม่เชื่อ แต่เมื่อมีคนถือทะเบียนสำมะโนประชากรหลั่งไหลมาจากทั่วทุกสารทิศของเมือง มุ่งหน้าไปยังถนนเก่าซอมซ่อทางทิศใต้ของเมืองมากขึ้นเรื่อยๆ ทั่วทั้งเมืองชิงโจวก็ถึงกับแตกตื่น

ถนนโคลนเลนทางทิศใต้ของเมืองสายนั้น ตั้งแต่สร้างเมืองมา ก็ไม่เคยคึกคักขนาดนี้มาก่อนเลย

บางคนพอซื้อถ่านได้ ก็รีบวิ่งหน้าตั้งกลับบ้านไปเตรียมก่อเตา

ส่วนบางคนหัวไว ไม่รีบกลับ แต่ยืนรุมล้อมเถี่ยหู่ ถามนั่นถามนี่ กลัวว่าจะพลาดรายละเอียดตรงไหนไป แล้วจะก่อเตาช่วยชีวิตนี้พัง