บทที่ 723 ตัดหนทางทำกิน ปิดล้อมทั่วทั้งเมือง

วันละสองสามก้อน ต้นทุนไม่ถึงสามอีแปะ!

ข่าวนี้ได้จุดชนวนความตื่นเต้นให้แก่ราษฎรชนชั้นล่างในเมืองชิงโจวอย่างสิ้นเชิง

วันต่อมา ท้องฟ้ายังไม่ทันสาง ถนนเก่าซอมซ่อทางทิศใต้ของเมืองสายนั้น ก็ถูกคลื่นฝูงชนเบียดเสียดจนแน่นขนัดชนิดที่น้ำก็สาดไม่ผ่านแล้ว

แถวผู้คนยาวเหยียดราวกับงูจอมตะกละ ทอดยาวจากหน้าประตูร้านของเถี่ยหู่ เลี้ยวคดเคี้ยวไปสองโค้ง อ้อมผ่านสี่แยกไปอีกแห่ง หัวคนสีดำมืดเบียดเสียดกันจนมองไม่เห็นหางแถว ภายในแถว มีทั้งลูกจ้างจากทางตะวันตกของเมือง พ่อค้าเร่จากทางเหนือของเมือง ซ้ำยังมีชาวนาจากหมู่บ้านชานเมืองที่เร่งเดินทางมาตลอดทั้งคืนอีกสองสามคน

ทุกคนต่างพกทะเบียนสำมะโนประชากรที่ยับยู่ยี่ กับเหรียญทองแดงไม่กี่เหรียญที่ถูกกำไว้จนร้อนระอุ เขย่งปลายเท้า ชะเง้อมองไปข้างหน้าด้วยความคาดหวัง บนใบหน้าเต็มไปด้วยความร้อนรนและปรารถนา