บทที่ 725 เกลือหิมะราคาสูงลิ่ว คหบดีผู้มั่งคั่งติดกับดัก

"สวรรค์โปรด!"

"นี่... นี่มันคือเกลือหรือ?!"

พ่อค้าสองสามคนที่ปกติขายเกลือเป็นอาชีพเสริมด้วย ยิ่งมีท่าทีราวกับเห็นผี สายตาเหม่อลอย ปากพึมพำกับตัวเองว่า "เป็นไปไม่ได้... เป็นไปไม่ได้... จะมีเกลือที่สะอาดบริสุทธิ์ปานนี้ได้อย่างไร?"

จางป๋อเหนียนมองดูท่าทีเสียกิริยาของทุกคน ในใจก็จมดิ่งลง เขาเดินเข้าไปข้างหน้า แล้วลองชิมดูด้วยตัวเองหนึ่งเกล็ด

รสชาตินั้น ทำให้ใบหน้าแก่ชราที่เต็มไปด้วยริ้วรอยของเขา ปรากฏความเคร่งเครียดอย่างแท้จริงขึ้นมาเป็นครั้งแรก